Dagboek van een Asielhond: Chico

Print
Dagboek van een Asielhond: Chico

Foto: Hondenkapsalon 'Hond in’t Groen'

Mei is dierenmaand op JaniTV.be, daarom delen we elke dag een fragment uit het 'Dagboek van een Asielhond'. Hierin deelt een bijzondere asielhond zijn/haar verhaal en probeert hij/zij jou te overtuigen om even op bezoek te komen, of wie weet, om hem/haar te adopteren. Ben jij nog op zoek naar een beste vriend? Lees dan zeker even verder!

PSSSSST! 

Ik ben Chico, een Anatolische Herder of Kangal. Lach niet, maar ik ben een teefje! Kan mijn nieuwe baasje me a.u.b. een nieuwe naam geven. Op zijn minst Chica?

Ik ben geboren op 4 augustus 2014. Een jonkie dus! Een gróót jonkie... Het is eigen aan mijn ras! Des te groter de hond, des te meer hond om lief te hebben? In alles schuilt iets positiefs hoor, absoluut.

Ik woonde bij mijn vorige eigenaar samen met mijn broer, een mede-Anatool. Mijn broer kreeg echter net dat tikkeltje meer aandacht. Ik zocht afleiding, uit verveling... Ik ging alsmaar meer uitbreken of me een uitweg graven. Dikwijls kreeg ik het dan aan de stok met soortgenoten die mijn pad kruisten... Geen bijster plan, ik weet het. Op dat ogenblik wou ik maar 1 ding: me amuseren. Girls just wanna have fun, toch?

Stiekem hoopte ik op die manier de aandacht te trekken van mijn baas. En dat deed ik. Niet exact op de manier die ik voor ogen had... Hij bracht me naar het asiel en tekende afstand op 8 februari 2016.

Mijn wishlist voor de toekomst? Ik heb ruimte nodig om mijn overtollige energie kwijt te spelen, én een baasje die dat samen met mij wil doen. In mijn kennel bijvoorbeeld beweeg ik amper. Het interesseert me niet. De buitenlucht daarentegen doet wonderen met mij! Je ziet me buiten helemaal opfleuren en opleven. Dag en nacht verschil. 

Ik heb dus nood aan menselijk contact. Speelgoed kan me minder behagen, maar dollen met een persoon des de meer. Er is uiteraard eerst een vertrouwensband nodig opdat ik het beste van mezelf laat zien... Eens je mijn vertrouwen hebt, dan is het vertrouwen met de grote V, liefde met de grote L. Het is belangrijk dat jij mijn grenzen respecteert én ik de jouwe. Als je geen grenzen stelt, heb ik de neiging om de bovenhand te nemen in een relatie. Vrouwen...

Ik ben fysiek sterk, dat zie je in 1 oogopslag... Als je erop traint, dan wandel ik echter aangenaam aan de riem. Niets gebeurt vanzelf, dat weet je, of weinig goeds in elk geval. Het jagen, ontsnappen en graven zit in mijn bloed. Anatolen staan bekend om hun eigenzinnigheid. Als je mijn ras kent, dan weet je dat mijn oren niet altijd aan staan! Mijn neus en ogen wel: alles hebben we gezien en geroken! Er kan uiteraard getraind worden op gehoorzaamheid, maar we hebben nu eenmaal een sterk instinct. Opvoeding is en blijft voor ieder ras een taak van het baasje. 

Hoe ik mijn ideale baasje nog zou omschrijven? Fysiek sterk genoeg en vertrouwd met mijn ras! Hij/ zij beschikt sowieso over een stevig omheinde tuin en is bereid om te werken aan mijn issues. Hij/ zij heeft geen kleine kinderen, katten of teven. Een ferme reu valt te bekijken. Ben jij uit het juiste hout gesneden?

Adoptie via:

Dierenasiel Gent

  • P. Bergmansdreef 2 (Citadelpark)
  • 9000 Gent
  • 09 222 53 03
  • info@dierenasielgent.be

(Foto’s: VACHT Fotografie)

 

Trending

Meer leesplezier

Meest recente video's

Meer video